เผยแพร่ผลงานทางวิชาการ

รายงานการพัฒนาแบบฝึกเสริมทักษะเรื่อง ระบบจำนวนเต็ม ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1โรงเรียนบ้านจันทร์เพ็ญ

2009-11-15T02:36:00.000-08:00

ชื่อเรื่อง             รายงานการพัฒนาแบบฝึกเสริมทักษะเรื่อง ระบบจำนวนเต็ม ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1
                         โรงเรียนบ้านจันทร์เพ็ญ
ผู้รายงาน           นางนวลจันทร์ งอยผาลา
ปีการศึกษา 2551

บทคัดย่อ

การพัฒนาแบบฝึกทักษะเรื่อง ระบบจำนวนเต็ม ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนบ้านจันทร์เพ็ญ มีความมุ่งหมายดังนี้
1. เพื่อพัฒนาแบบฝึกทักษะคณิตศาสตร์ เรื่อง ระบบจำนวนเต็ม สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80
2. เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง ระบบจำนวนเต็ม สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ก่อนเรียนและหลังเรียนโดยใช้แบบฝึกเสริมทักษะ
3. เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการเรียนรู้โดยใช้แบบฝึกเสริม ทักษะ เรื่อง ระบบจำนวนเต็ม สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนบ้านจันทร์เพ็ญ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่เรียนในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2551 โรงเรียนบ้านจันทร์เพ็ญ อำเภอเต่างอย จังหวัดสกลนคร จำนวน 37 คน จาก 1 ห้องเรียน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling)
เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาค้นคว้าครั้งนี้ คือ
1. แบบฝึกเสริมทักษะคณิตศาสตร์ เรื่อง ระบบจำนวนเต็ม สำหรับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนบ้านจันทร์เพ็ญ จำนวน 8 เล่ม
2. แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง ระบบจำนวนเต็ม ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 เป็นแบบทดสอบชนิดเลือกตอบ 4 ตัวเลือก จำนวน 30 ข้อ
3. แบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียนโรงเรียนบ้านจันทร์เพ็ญ ที่มีต่อการเรียนรู้โดยใช้แบบฝึกเสริมทักษะคณิตศาสตร์ เรื่อง ระบบจำนวนเต็ม จำนวน 10 ข้อ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ t-test (Dependent Samples)

ผลการศึกษาพบว่า
1. แบบฝึกเสริมทักษะคณิตศาสตร์ เรื่อง ระบบจำนวนเต็ม ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1
โรงเรียนบ้านจันทร์เพ็ญ มีประสิทธิภาพ 81.63/83.33 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐาน 80/80 ที่ตั้งไว้
2. ผลการวิเคราะห์เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์
เรื่อง ระบบจำนวนเต็ม ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนบ้านจันทร์เพ็ญ ก่อนเรียนและ
หลังเรียนโดยใช้แบบฝึกเสริมทักษะ พบว่า มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน
อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ซึ่งเป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้
3. ผลการวิเคราะห์ความพึงพอใจของนักเรียนโรงเรียนบ้านจันทร์เพ็ญ ที่มีต่อการเรียนรู้โดยใช้แบบฝึกเสริมทักษะคณิตศาสตร์ เรื่อง ระบบจำนวนเต็ม ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 พบว่า โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
จากผลการศึกษาครั้งนี้จะเห็นได้ว่า แบบฝึกเสริมทักษะ เป็นสื่อการจัดกิจกรรมการเรียนรู้
ที่สร้างความพึงพอใจแก่ผู้เรียน เพราะมีขั้นตอนการปฏิบัติกิจกรรมที่เหมาะสม นักเรียนได้สร้าง องค์ความรู้ด้วยตนเอง ผู้เรียนมีความกระตือรือร้นและสนใจเรียนด้วยแบบฝึกเสริมทักษะ แสดงว่าแบบฝึกเสริมทักษะ ที่ผู้ศึกษาค้นคว้าสร้างขึ้นสามารถนำไปใช้ในกิจกรรมการเรียนการสอนได้
อย่างมีประสิทธิภาพ

การพัฒนาสื่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน (CAI)วิชาคณิตศาสตร์เรื่องอัตราส่วน สัดส่วน และร้อยละ

2009-11-15T02:32:00.001-08:00

ชื่อเรื่อง การพัฒนาสื่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน (CAI) วิชาคณิตศาสตร์

เรื่องอัตราส่วน สัดส่วน และร้อยละ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2

โรงเรียนยางตลาดวิทยาคาร

ชื่อผู้ศึกษา นายสมบัติ เฉยไสย

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ พัฒนาสื่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน (CAI) วิชาคณิตศาสตร์ เรื่องอัตราส่วน สัดส่วน และร้อยละ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนยางตลาดวิทยาคาร กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2/1 และนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2/2 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2551 โรงเรียนยางตลาด

วิทยาคาร อำเภอยางตลาด จังหวัดกาฬสินธุ์ จำนวน 48 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบง่าย (Simple Random Simpling) เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้วิชาคณิตศาสตร์เรื่อง อัตราส่วน สัดส่วน และร้อยละ บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน (CAI) เรื่องอัตราส่วน สัดส่วน และร้อยละ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน (ก่อนเรียนและหลังเรียน) และแบบสอบถามความคิดเห็นของนักเรียนที่เรียนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ร้อยละคะแนนเฉลี่ย และ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการศึกษาพบว่า นักเรียนที่เรียนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน มีคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเฉลี่ยหลังเรียนเท่ากับ 20.52 คิดเป็นร้อยละ 82.08 สูงกว่าคะแนนเฉลี่ยก่อนเรียน ซึ่งมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 9.50 คิดเป็นร้อยละ 38 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานหลังเรียนเท่ากับ 1.91 น้อยกว่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานก่อนเรียน ซึ่งมีค่าเท่ากับ 2.19 บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนเรื่องอัตราส่วน สัดส่วน และร้อยละ ชุดนี้ เป็นสื่อการเรียนการสอน ที่มีประสิทธิภาพ (E1/E2) เท่ากับ 83.15/82.08

ดังนั้น บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน (CAI) ชุดนี้ จึงเป็นเครื่องมือที่ช่วยพัฒนาทักษะการคิดคำนวณ และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนให้สูงขึ้น

และจากการที่เด็กนักเรียนกลุ่มตัวอย่างตอบแบบสอบถามความคิดเห็น ที่มีต่อการเรียนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน ส่วนใหญ่มีความเห็นว่า ชอบเรียนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เพราะเห็นเป็นความแปลกใหม่ ไม่รู้สึกเบื่อหน่าย ต้องการให้มีการเรียนการสอนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน ทำให้เข้าใจเนื้อหาในบทเรียนได้ดี ต้องการให้นักเรียนคนอื่นๆและตนเอง ได้มีโอกาสเรียนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนในวิชานี้ และ วิชาอื่นๆ อีกต่อไป

รายงานการใช้เอกสารประกอบการเรียน กลุ่มสาระการเรียนรู้สุขศึกษาและพลศึกษา (สุขศึกษา) เรื่อง สวัสดิภาพในชีวิต ของชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2

2009-11-15T02:04:00.001-08:00

ชื่อเรื่อง: รายงานการใช้เอกสารประกอบการเรียน กลุ่มสาระการเรียนรู้สุขศึกษาและ

พลศึกษา (สุขศึกษา) เรื่อง สวัสดิภาพในชีวิต ของชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2

โรงเรียนเมืองยาววิทยา อำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปาง

ผู้วิจัย: นายประยูร แลกันทะ

สังกัด: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาลำปาง เขต 1

ปีการศึกษา: 2550

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้ มีจุดประสงค์เพื่อสร้างและหาประสิทธิภาพของเอกสารประกอบการเรียน กลุ่มสาระการเรียนรู้สุขศึกษาและพละศึกษา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนเมืองยาววิทยา อำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปาง เรื่อง สวัสดิภาพในชีวิต ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2550 และเพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้สุขศึกษาและพละศึกษา เรื่อง สวัสดิภาพในชีวิต ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนเมืองยาววิทยา โดยใช้เอกสารประกอบการเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้สุขศึกษา

ประชากรที่ศึกษาได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2550โรงเรียนเมืองยาววิทยา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาลำปาง เขต 1 จำนวน 25 คน

เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาประกอบด้วย

1. เอกสารประกอบการเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้สุขศึกษาและพละศึกษา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 เรื่อง สวัสดิภาพในชีวิต จำนวน 3 เล่ม ได้แก่

เล่มที่ 1 เรื่อง เฉียดความเสี่ยง

เล่มที่ 2 เรื่อง หลีกเลี่ยงอันตราย

เล่มที่ 3 เรื่อง สุขภาพกับสารเสพติด

2.. แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน กลุ่มสาระสุขศึกษา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 เรื่อง สวัสดิภาพในชีวิต เป็นแบบปรนัย ชนิด 4 ตัวเลือก จำนวน 20 ข้อ ที่ผ่านการตรวจสอบจากผู้เชี่ยวชาญและมีความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.91

การเก็บรวบรวมข้อมูล ผู้ศึกษาได้ดำเนินการทดสอบเพื่อวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนเรื่อง สวัสดิภาพในชีวิต ที่ผู้ศึกษาสร้างขึ้น จำนวน 20 ข้อ และดำเนินการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่จัดทำขึ้น ควบคู่กับเอกสารประกอบการเรียน เรื่อง สวัสดิภาพในชีวิต ที่ผู้ศึกษาสร้างขึ้นจำนวน 3 เล่ม 3 เรื่อง และหลังจากนั้นจึงทดสอบหลังเรียนโดยใช้แบบทดสอบชุดเดิม เสร็จแล้วนำมาวิเคราะห์หาประสิทธิภาพของเอกสารประกอบการเรียน

ผลการวิจัยพบว่า

1. เอกสารประกอบการเรียนสาระการเรียนรู้สุขศึกษา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 เรื่อง สวัสดิภาพในชีวิต มีประสิทธิภาพโดยรวมเท่ากับ 82.00/87.40 มีประสิทธิภาพสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐานที่กำหนดไว้คือ 80/80

2. นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังใช้เอกสารประกอบการเรียนสูงกว่าก่อนใช้ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05

รายงานการพัฒนาแบบฝึกทักษะปฏิบัติขลุ่ยรีคอร์เดอร์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ สาระการเรียนรู้ ศิลปะ (สาระดนตรี)

2009-11-14T21:02:00.000-08:00

ชื่อเรื่อง     รายงานการพัฒนาแบบฝึกทักษะปฏิบัติขลุ่ยรีคอร์เดอร์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2
               สาระการเรียนรู้ ศิลปะ (สาระดนตรี)
ผู้รายงาน   นายสุทิน ไชยนา
หน่วยงาน   โรงเรียนบางชัน (ปลื้มวิทยานุสรณ์) สำนักงานเขตคลองสามวา กรุงเทพมหานคร
ปีที่ศึกษา    พ.ศ. 2550

บทคัดย่อ

การศึกษารายงานครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อ

(1) เพื่อพัฒนาแบบฝึกทักษะปฏิบัติขลุ่ยรีคอร์เดอร์ กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ (สาระดนตรี) ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80

(2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน 2 กลุ่ม คือ กลุ่มที่สอนโดยใช้แบบฝึกปฏิบัติขลุ่ยรีคอร์เดอร์ และกลุ่มที่สอนโดยใช้หนังสือเรียนวิชาดนตรี-นาฏศิลป์ ของ พว. และ

(3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการเรียนด้วยแบบฝึกทักษะขลุ่ยรี คอร์เดอร์ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษารายงานครั้งนี้ ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบางชัน(ปลื้มวิทยานุสรณ์) สำนักงานเขตคลองสามวา กรุงเทพมหานคร จำนวน 80 คน ได้มาจากการสุ่มอย่างง่าย

เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาค้นคว้า ได้แก่

(1) แบบฝึกทักษะปฏิบัติขลุ่ยรีคอร์เดอร์ ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ใช้เวลาในการทดลอง 18 ชั่วโมง (2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางหลังเรียน จำนวน 30 ข้อ ค่าความยากระหว่าง 0.53-0.65 ค่าอำนาจจำแนก ระหว่าง 0.25-0.45 และ

(3) แบบวัดความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการเรียนด้วยแบบฝึกทักษะปฏิบัติขลุ่ย รีคอร์เดอร์ จำนวน 10 ข้อ สถิติที่ใช้ในการศึกษาค้นคว้า คือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ ทดสอบความมีนัยสำคัญทางสถิติโดยใช้ t-test (Dependent Samples) ผลการศึกษาค้นคว้าพบว่า แบบฝึกทักษะปฏิบัติขลุ่ยรีคอร์เดอร์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกปีที่ 2 มีประสิทธิภาพเท่ากับ 83.15/82.08 นักเรียนที่เรียนโดยใช้แบบฝึกทักษะปฏิบัติขลุ่ยรีคอร์เดอร์ มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเฉลี่ยของผู้เรียนสูงกว่านักเรียนที่เรียนโดยใช้ หนังสือเรียนวิชาดนตรี-นาฏศิลป์ ของ พว. อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และนักเรียนมีความพึงพอใจต่อการเรียนด้วยแบบฝึกทักษะปฏิบัติขลุ่ยรี คอร์เดอร์ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยสรุปแบบฝึกทักษะปฏิบัติขลุ่ยรีคอร์เดอร์ ทำให้นักเรียนรู้สึกกระตือรือร้นต่อการเรียน เรื่องทฤษฎีดนตรีสากลขั้นพื้นฐานสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 มีประสิทธิภาพ และมีประสิทธิผล สามารถนำไปใช้ได้ เป็นแนวทางในการศึกษาเพื่อพัฒนาในเนื้อหาและรายวิชาอื่นต่อไป

การพัฒนากระบวนการคิดเพื่อเขียนเรียงความโดยใช้แผนที่ความคิด สาระภาษาไทย ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4

2009-11-14T07:56:00.001-08:00

ชื่อเรื่อง       การพัฒนากระบวนการคิดเพื่อเขียนเรียงความโดยใช้แผนที่ความคิด สาระภาษาไทย
ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนหนองบัวพิทยาคาร
ผู้รายงาน      นายไพรัช เหลืองอิงคะสุต
โรงเรียน       โรงเรียนหนองบัวพิทยาคาร อำเภอเมือง จังหวัดหนองบัวลำภู

บทคัดย่อ

ผลการศึกษาพบว่า
ในการพัฒนาวงรอบที่ 1 ผลคะแนนเรียงความของผู้เรียนมีคะแนนเฉลี่ยร้อยละ 69.33
โดยนักเรียนที่ผ่านเกณฑ์ร้อยละ 66.66 ในการพัฒนาวงรอบที่ 2 ผลคะแนนเรียงความของผู้เรียน
มีคะแนนเฉลี่ยร้อยละ 78.78 และมีผู้เรียนที่ผ่านเกณฑ์ร้อยละ100 และในการปฏิบัติกิจกรรม
การเรียนรู้ในการพัฒนาวงรอบที่ 1 พบว่า การเตรียมตัวของผู้รายงานและผู้เรียนยังไม่พร้อม
การจัดกิจกรรมการเรียนการสอนเป็นเนื้อหาใหม่ ผู้เรียนส่วนใหญ่ยังไม่มีความสามารถในการเขียน
เรียงความจากประสบการณ์เรื่อง การเล่าเรื่องตนเองแบบร้อยแก้ว ให้ถูกต้องตามจุดประสงค์
การเรียนรู้ที่กำหนดไว้ได้ เช่น การใช้ย่อหน้าในการเขียน ผลงานการเขียน “แก่นแกน” ของผู้เรียน
ยังมีสิ่งที่ยังต้องแก้ไขเป็นส่วนมาก เช่น การการกำหนดขนาด การใช้สี และการใช้อารมณ์ขัน
ผลงานการเขียนเล่าเรื่องตนเองโดยการใช้แผนที่ความคิด ของนักเรียนบางคนยังขาดความสมบูรณ์
ตามหลักการเขียนแผนที่ความคิด กลุ่มของผู้เรียนบางกลุ่มยังไม่ให้ความร่วมมือและไม่เห็นความสำคัญ
ในการปฏิบัติงานกลุ่ม ส่วนใหญ่จะมีการเกี่ยงกันในกลุ่มในการที่จะส่งตัวแทนออกไปรายงานผลสรุปหน้า ชั้นเรียน ผู้เรียนยังไม่สามารถเปรียบเทียบการเขียนเรียงความจากประสบการณ์เรื่อง
การเล่าเรื่องตนเอง กับการเล่าเรื่องตนเองโดยใช้แผนที่ความคิดได้ เนื่องจากไม่เข้าใจองค์ประกอบ
ของแผนที่ความคิดและองค์ประกอบของเรียงความเพียงพอ ผู้เรียนบางส่วนยังไม่สามารถเขียน
เรียงความได้ เมื่อได้ตรวจสอบการเขียนแผนที่ความคิดแล้วปรากฏว่าแผนที่ความคิดของผู้เรียน
“แก่นแกน” ที่ผู้เรียนเลือกนำมาเขียนนั้นเป็นเรื่องที่ไกลตัว ผู้เรียนเขียนข้อมูลในแผนที่ความคิด
แบบกระจัดกระจาย ไม่เป็นหมวดหมู่ จึงทำให้การเขียนเรียงความมีข้อมูลที่กระจัดกระจายไม่เป็น
หมวดหมู่ด้วย กิจกรรมการเขียนเรียงความพบว่าผู้เรียนส่วนใหญ่เขียนเรียงความโดยใช้องค์ ประกอบของเรียงความในรูปแบบที่เคยชิน คือ จะใช้องค์ประกอบสามส่วน คือ คำนำ เนื้อหา และสรุป
ซึ่งจะทำให้ตอนที่ 2 ส่วนที่เป็นเนื้อหานั้นมีความยาวมากไม่สามารถที่จะแบ่งเนื้อหาได้ชัดเจน ผู้เรียนได้เขียนแสดงความคิดเห็น ไม่เป็นระเบียบ การเขียนวกวน อ่านแล้วเข้าใจได้ยาก ในการพัฒนา
วงรอบที่ 2 ผลการปฏิบัติกิจกรรมการเรียนรู้ พบว่า ผู้เรียนส่วนใหญ่มีความเข้าใจในขั้นตอน
ของการเขียนแผนที่ความคิด สามารถเขียนแก่นแกน และแตกแขนงความคิดได้ถูกต้องตามหลักการ
การเขียนแผนที่ความคิด ผู้เรียนเข้าใจการเปรียบเทียบองค์ประกอบของแผนที่ความคิดกับองค์ประกอบ
ของเรียงความ จึงทำให้การเรียงลำดับข้อมูลการเขียนขยายความจากเรื่อง ส่งผลให้ผู้เรียนเขียน
เรียงความได้ดีขึ้น ส่วนคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเขียนเรียงความสูงขึ้นคะแนนเฉลี่ย ร้อยละ 83.33
และผู้เรียนมีความพึงพอใจโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ดังนั้นการพัฒนากระบวนการคิดเพื่อเขียน
เรียงความ โดยใช้แผนที่ความคิด สามารถที่จะช่วยให้ผู้เรียนเขียนเรียงความได้อย่างมีประสิทธิภาพ
มากขึ้น

การพัฒนากระบวนการคิดเพื่อเขียนเรียงความโดยใช้แผนที่ความคิด สาระภาษาไทย ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4

2009-11-14T07:55:00.001-08:00

ชื่อเรื่อง       การพัฒนากระบวนการคิดเพื่อเขียนเรียงความโดยใช้แผนที่ความคิด สาระภาษาไทย

                  ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนหนองบัวพิทยาคาร
ผู้รายงาน       นายไพรัช เหลืองอิงคะสุต
โรงเรียน        โรงเรียนหนองบัวพิทยาคาร อำเภอเมือง จังหวัดหนองบัวลำภู

บทคัดย่อ

การสอนทักษะการเขียนเพื่อให้ผู้เรียนได้ใช้ทักษะอย่างมีประสิทธิภาพนั้นเป็นทักษะ
ที่ค่อนข้างยาก ปัญหาสำคัญอยู่ที่การขาดความรู้ ประสบการณ์ ความช่างสังเกต ความคิด
การใช้ภาษา และขาดการฝึกฝน แม้ว่าผู้เขียนจะมีพื้นฐานของการเป็นผู้เขียนที่ดีดังกล่าวแล้วทั้งหมด
แต่ถ้าไม่คิดริเริ่มที่จะเขียนและฝึกฝนอย่างสม่ำเสมอ ก็คงไม่อาจเป็นผู้เขียนที่ดีได้ เพราะการฝึกฝน
ย่อมช่วยเพิ่มพูนทักษะการเขียนให้ดีขึ้นเป็นลำดับ ซึ่งนับได้ว่าการเขียนเพื่อพัฒนาการเขียน
หรือเป็นการใช้กระบวนการเขียนพัฒนางานเขียน ทั้งยังเป็นการปลูกฝังนิสัยรักการเขียนอีกด้วย
การฝึกฝนให้มีกระบวนการคิดให้แก่ผู้เรียนเป็นสิ่งที่ทำได้ค่อนข้างยาก โดยเฉพาะทักษะการเขียน
ประเภทเรียงความ จึงเป็นหน้าที่ของครูภาษาไทยที่จะต้องคิดหากลวิธีการสอนและเครื่องมือ
ที่มีประสิทธิภาพ เพื่อฝึกฝนทักษะการเขียนเรียงความของนักเรียน เพราะผลงานด้านการเขียน
เรียงความของนักเรียน คือการแสดงความคิดสร้างสรรค์ในการใช้ภาษา ดังนั้น ผู้รายงานจึงได้
พัฒนาการเรียนรู้เรื่องขั้นตอน การวางแผนการเขียนเรียงความ สาระภาษาไทย ชั้นมัธยมศึกษา
ปีที่ 4 โดยใช้แผนที่ความคิด โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อพัฒนากระบวนการคิดเพื่อเขียนเรียงความ
โดยการใช้แผนที่ความคิด สาระภาษาไทย ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4
กลุ่มผู้ร่วมในการรายงานการพัฒนาได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียน
หนองบัวพิทยาคาร อำเภอเมือง จังหวัดหนองบัวลำภู จำนวน 165 คน เครื่องมือที่ใช้ในการพัฒนา
ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้จำนวน 6 แผน เครื่องมือที่ใช้ในการสะท้อนผลการปฏิบัติ ได้แก่
บันทึกการแสดงความคิดเห็นของผู้เรียนจากการปฏิบัติกิจกรรมการเรียนรู้ ซึ่งกำหนดประเด็น
ในการเขียนแสดงความคิดเห็นไว้ 5 ประเด็น ดังนี้ ความรู้ที่ได้รับ ประโยชน์/การนำไปใช้
กระบวนการ/ขั้นตอนการปฏิบัติงาน ปัญหา/อุปสรรค/การแก้ไข และความคิดเห็นเพิ่มเติม
และแต่ละประเด็นกำหนดให้ใช้เขียนใน 1 ย่อหน้า บันทึกการปฏิบัติงานของครู และแบบวัด
ความพึงพอใจของผู้เรียน เครื่องมือที่ใช้ในการประเมินประสิทธิภาพการเรียนการสอน ได้แก่

แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเขียนเรียงความ การพัฒนาครั้งนี้ใช้รูปแบบการวิจัยเชิงปฏิบัติการ
มีขั้นตอนการปฏิบัติ 4 ขั้นตอน คือ ขั้นตอนกำหนดแผนปฏิบัติการ ขั้นตอนปฏิบัติการ ขั้นสังเกต
และขั้นสะท้อนการปฏิบัติ นำข้อมูลที่ได้จากการปฏิบัติในแต่ละวงรอบมาวิเคราะห์และใช้ปรับแผน
ในการพัฒนาวงรอบต่อไป
ผลการศึกษาพบว่า
ในการพัฒนาวงรอบที่ 1 ผลคะแนนเรียงความของผู้เรียนมีคะแนนเฉลี่ยร้อยละ 69.33
โดยนักเรียนที่ผ่านเกณฑ์ร้อยละ 66.66 ในการพัฒนาวงรอบที่ 2 ผลคะแนนเรียงความของผู้เรียน
มีคะแนนเฉลี่ยร้อยละ 78.78 และมีผู้เรียนที่ผ่านเกณฑ์ร้อยละ100 และในการปฏิบัติกิจกรรม
การเรียนรู้ในการพัฒนาวงรอบที่ 1 พบว่า การเตรียมตัวของผู้รายงานและผู้เรียนยังไม่พร้อม
การจัดกิจกรรมการเรียนการสอนเป็นเนื้อหาใหม่ ผู้เรียนส่วนใหญ่ยังไม่มีความสามารถในการเขียน
เรียงความจากประสบการณ์เรื่อง การเล่าเรื่องตนเองแบบร้อยแก้ว ให้ถูกต้องตามจุดประสงค์
การเรียนรู้ที่กำหนดไว้ได้ เช่น การใช้ย่อหน้าในการเขียน ผลงานการเขียน “แก่นแกน” ของผู้เรียน
ยังมีสิ่งที่ยังต้องแก้ไขเป็นส่วนมาก เช่น การการกำหนดขนาด การใช้สี และการใช้อารมณ์ขัน
ผลงานการเขียนเล่าเรื่องตนเองโดยการใช้แผนที่ความคิด ของนักเรียนบางคนยังขาดความสมบูรณ์
ตามหลักการเขียนแผนที่ความคิด กลุ่มของผู้เรียนบางกลุ่มยังไม่ให้ความร่วมมือและไม่เห็นความสำคัญ
ในการปฏิบัติงานกลุ่ม ส่วนใหญ่จะมีการเกี่ยงกันในกลุ่มในการที่จะส่งตัวแทนออกไปรายงานผลสรุปหน้า ชั้นเรียน ผู้เรียนยังไม่สามารถเปรียบเทียบการเขียนเรียงความจากประสบการณ์เรื่อง
การเล่าเรื่องตนเอง กับการเล่าเรื่องตนเองโดยใช้แผนที่ความคิดได้ เนื่องจากไม่เข้าใจองค์ประกอบ
ของแผนที่ความคิดและองค์ประกอบของเรียงความเพียงพอ ผู้เรียนบางส่วนยังไม่สามารถเขียน
เรียงความได้ เมื่อได้ตรวจสอบการเขียนแผนที่ความคิดแล้วปรากฏว่าแผนที่ความคิดของผู้เรียน
“แก่นแกน” ที่ผู้เรียนเลือกนำมาเขียนนั้นเป็นเรื่องที่ไกลตัว ผู้เรียนเขียนข้อมูลในแผนที่ความคิด
แบบกระจัดกระจาย ไม่เป็นหมวดหมู่ จึงทำให้การเขียนเรียงความมีข้อมูลที่กระจัดกระจายไม่เป็น
หมวดหมู่ด้วย กิจกรรมการเขียนเรียงความพบว่าผู้เรียนส่วนใหญ่เขียนเรียงความโดยใช้องค์ ประกอบของเรียงความในรูปแบบที่เคยชิน คือ จะใช้องค์ประกอบสามส่วน คือ คำนำ เนื้อหา และสรุป
ซึ่งจะทำให้ตอนที่ 2 ส่วนที่เป็นเนื้อหานั้นมีความยาวมากไม่สามารถที่จะแบ่งเนื้อหาได้ชัดเจน ผู้เรียนได้เขียนแสดงความคิดเห็น ไม่เป็นระเบียบ การเขียนวกวน อ่านแล้วเข้าใจได้ยาก ในการพัฒนา
วงรอบที่ 2 ผลการปฏิบัติกิจกรรมการเรียนรู้ พบว่า ผู้เรียนส่วนใหญ่มีความเข้าใจในขั้นตอน
ของการเขียนแผนที่ความคิด สามารถเขียนแก่นแกน และแตกแขนงความคิดได้ถูกต้องตามหลักการ
การเขียนแผนที่ความคิด ผู้เรียนเข้าใจการเปรียบเทียบองค์ประกอบของแผนที่ความคิดกับองค์ประกอบ
ของเรียงความ จึงทำให้การเรียงลำดับข้อมูลการเขียนขยายความจากเรื่อง ส่งผลให้ผู้เรียนเขียน

เรียงความได้ดีขึ้น ส่วนคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเขียนเรียงความสูงขึ้นคะแนนเฉลี่ย ร้อยละ 83.33
และผู้เรียนมีความพึงพอใจโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ดังนั้นการพัฒนากระบวนการคิดเพื่อเขียน
เรียงความ โดยใช้แผนที่ความคิด สามารถที่จะช่วยให้ผู้เรียนเขียนเรียงความได้อย่างมีประสิทธิภาพ
มากขึ้น

การพัฒนาการจัดการเรียนรู้สาระสุขศึกษาและพลศึกษาหน่วยที่ 4 พัฒนาทักษะกีฬาพัฒนา กำลัง(วอลเลย์บอล) โดยใช้แบบฝึกทักษะขั้นพื้นฐาน

2009-11-14T07:54:00.000-08:00

ชื่อเรื่อง การพัฒนาการจัดการเรียนรู้สาระสุขศึกษาและพลศึกษาหน่วยที่ 4 พัฒนาทักษะกีฬาพัฒนา

กำลัง(วอลเลย์บอล) โดยใช้แบบฝึกทักษะขั้นพื้นฐานกีฬาวอลเลย์บอลสำหรับนักเรียนชั้น

               ประถมศึกษาปี ที่ 5 โรงเรียนบ้านโคกกรม ปีการศึกษา 2550
ผู้ศึกษา/ค้นคว้า    อิสรา โสแก้ว
หน่วยงาน                 โรงเรียนบ้านโคกกรม ตำบลจีกแดก อำเภอพนมดงรัก จังหวัดสุรินทร์
                              สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสุรินทร์ เขต 3
ปีการศึกษา                2550

บทคัดย่อ

รายงานการพัฒนาการจัดการเรียนรู้สาระสุขศึกษาและพลศึกษา หน่วยที่ 4 พัฒนาทักษะกีฬาพัฒนากำลัง(วอลเลย์บอล) โดยใช้แบบฝึกทักษะขั้นพื้นฐานกีฬาวอลเลย์บอลสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปี ที่ 5โรงเรียนบ้านโคกกรม ปีการศึกษา 2550 มีวัตถุประสงค์ เพื่อพัฒนาแบบฝึกทักษะขั้นพื้นฐานกีฬาวอลเลย์บอล สำหรับนักเรียนชั้นระถมศึกษาปีที่ 5 ที่เป็นสื่อสิ่งพิมพ์ชนิดหนึ่งที่มีประสิทธิภาพ 80/80 ศึกษาดัชนีประสิทธิผลของแบบฝึกทักษะขั้นพื้นฐานกีฬาวอลเลย์บอลสำหรับนัก เรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่ใช้เป็นสื่อหลักประกอบการเรียนการสอน ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียน ที่มีต่อการใช้แบบฝึกทักษะขั้นพื้นฐานกีฬาวอลเลย์บอลสำหรับนักเรียนชั้น ประถมศึกษาปีที่ 5 ที่ใช้เป็นสื่อหลักประกอบการเรียนการสอน และ ศึกษาความพึงพอใจของผู้ปกครองนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่มีต่อการใช้แบบฝึกทักษะขั้นพื้นฐานกีฬาวอลเลย์บอล สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่ใช้เป็นสื่อหลักประกอบการเรียนการสอน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาค้นคว้า คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านโคกกรม ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2550 จำนวน 23 คน ที่ได้มาโดยการเลือกทั้งหมด เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาค้นคว้าได้แก่ แบบฝึกทักษะขั้นพื้นฐานกีฬาวอลเลย์บอล สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่ใช้ประกอบการเรียนการสอนเป็นสื่อหลักที่มีค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC : Index of Item – Objective Congruence) (มนสิษ สิทธิสมบูรณ์. 2547. หน้า 110) เท่ากับ 0.96 แบบทดสอบความรู้พื้นฐานกีฬาวอลเลย์บอลแบบปรนัยชนิดเลือกตอบ 4 ตัวเลือกจำนวน 30 ข้อ ที่มีความยากง่ายตั้งแต่ 0.24 ถึง 0.76 อำนาจจำแนกตั้งแต่ 0.23 ถึง 0.48 ค่าความเชื่อมั่นของแบบทดสอบทั้งฉบับด้วยวิธีของ คูเดอร์ริชาร์ดสัน (Kuder-Richardson procedure)โดยใช้สูตร KR.- 20 เท่ากับ 0.867 แบบทดสอบทักษะขั้นพื้นฐานกีฬาวอลเลย์บอลสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่มีค่าความตรงเชิงเนื้อหา(Content Validity)เท่ากับ 1.00 ซึ่งประกอบไปด้วย แบบทดสอบทักษะการเล่นลูกสองมือล่าง ที่มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.829 ค่าความเป็นปรนัยเท่ากับ 0.821 แบบทดสอบทักษะการเสิร์ฟลูกมือล่าง ที่มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.719 ค่าความเป็นปรนัยเท่ากับ 0.821 และแบบทดสอบทักษะการตบลูกบอลกระทบผนังที่มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.874 ค่าความเป็นปรนัยเท่ากับ 0.832 แบบวัดความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อแบบฝึกทักษะขั้นพื้นฐานกีฬาวอลเลย์บอล สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 แบบมาตราประมาณค่า ชนิด 5 ระดับ จำนวน 10 ข้อ ซึ่งมีค่าดัชนีความสอดคล้อง 0.90 ค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับ จากการวิเคราะห์ ตามวิธีของ ครอนบัค (Cronbach alpha procedure) เท่ากับ 0.716 แบบวัดความพึงพอใจของผู้ปกครองนักเรียนที่มีต่อแบบฝึกทักษะขั้นพื้นฐานกีฬา วอลเลย์บอล สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 แบบมาตราประมาณค่า ชนิด 5 ระดับจำนวน 10 ข้อ ซึ่งมีค่าดัชนีความสอดคล้อง 0.80 ค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับจากการวิเคราะห์ตามวิธีของ ครอนบัค (Cronbach alpha procedure) เท่ากับ 0.850 สถิตที่ใช้ คือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการพัฒนา ปรากฏผลดังนี้
1. แบบฝึกทักษะขั้นพื้นฐานกีฬาวอลเลย์บอล สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 มีประสิทธิภาพ 84.64/82.77 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้คือ 80/80
2. ดัชนีประสิทธิผลของแบบฝึกทักษะขั้นพื้นฐานกีฬาวอลเลย์บอล สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 มีค่าเท่ากับ 0.5440 หมายความว่านักเรียนมีความรู้เพิ่มขึ้นจากก่อนเรียนเท่ากับ 0.5440 หรือ คิดเป็นร้อยละ 54.40.
3. นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการใช้แบบฝึกทักษะขั้นพื้นฐานกีฬาวอลเลย์บอล สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ประกอบการเรียนการสอนเป็นสื่อหลักในการเรียนรู้ อยู่ในระดับมาก
4. ผู้ปกครองนักเรียนมีความพึงพอใจต่อการใช้แบบฝึกทักษะขั้นพื้นฐานกีฬา วอลเลย์บอล สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ประกอบการเรียนการสอนเป็นสื่อหลักในการเรียนรู้อยู่ในระดับมากที่สุด

รายงานการใช้แบบฝึกทักษะพัฒนาผลสัมฤทธิ์การเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์เรื่อง สมการ และการแก้สมการ

2009-11-14T07:52:00.000-08:00

หัวข้อรายงาน รายงานการใช้แบบฝึกทักษะพัฒนาผลสัมฤทธิ์การเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้

คณิตศาสตร์เรื่อง สมการ และการแก้สมการ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6

ปีการศึกษา 2551

ชื่อผู้เสนอรายงาน นายเจน สนิทวงศ์ ตำแหน่ง ครู วิทยฐานะชำนาญการ

โรงเรียนอนุบาลเถิน(ท่านางอุปถัมภ์) อำเภอเถิน จังหวัดลำปาง

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาลำปาง เขต 2

บทคัดย่อ

การวิจัยในครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อสร้างและหาประสิทธิภาพชุดแบบฝึกทักษะพัฒนาผลสัมฤทธิ์การเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้ คณิตศาสตร์เรื่อง สมการ และการแก้สมการ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ตามเกณฑ์มาตรฐานที่กำหนด 80/80 ศึกษาผลสัมฤทธิ์การเรียนกลุ่มสาระ การเรียนรู้คณิตศาสตร์ เรื่อง สมการ และการแก้สมการ ของนักเรียนที่ใช้แบบฝึกทักษะพัฒนาผลสัมฤทธิ์การเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้ คณิตศาสตร์เรื่อง สมการ และการแก้สมการ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 และ ศึกษาหาระดับความสนใจของนักเรียนที่มีต่อการเรียนโดยใช้แบบฝึกทักษะพัฒนาผล สัมฤทธิ์การเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์เรื่องสมการ และการแก้สมการชั้นประถมศึกษา ปีที่ 6 กลุ่มทดลองเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนอนุบาลเถิน (ท่านางอุปถัมภ์) อำเภอเถิน จังหวัดลำปาง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาลำปาง เขต 2 จำนวน 1 ห้องเรียน รวมทั้งสิ้น 30 คน กลุ่มตัวอย่างได้รับการสอนโดยใช้ชุดแบบฝึกทักษะพัฒนาผลสัมฤทธิ์การเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้ คณิตศาสตร์เรื่อง สมการ และการแก้สมการ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ผู้ วิจัยทำการวิเคราะห์ข้อมูล นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ และหาค่าทางสถิติได้แก่ค่าประสิทธิภาพชุดแบบฝึกทักษะพัฒนาผลสัมฤทธิ์การ เรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้ คณิตศาสตร์เรื่อง สมการ และการแก้สมการ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ความยากง่ายของแบบทดสอบและค่าเฉลี่ยร้อยละของความถึงพอใจ โดยใช้คอมพิวเตอร์โปรแกรม Statistical Package for the Social Science/Personal Computer Plus (SPSS/PC⁺)

ผลการวิจัยพบว่า

ประสิทธิภาพของแบบฝึกทักษะพัฒนาผลสัมฤทธิ์การเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้ คณิตศาสตร์เรื่อง สมการ และการแก้สมการ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 มีประสิทธิภาพ 83.53/82.10 สูงกว่าเกณฑ์ที่ตั้งไว้ และผลสัมฤทธิ์การเรียน เรื่อง สมการ และการแก้สมการ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ภายหลังการใช้ ชุดแบบฝึกทักษะพัฒนาผลสัมฤทธิ์การเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้ คณิตศาสตร์เรื่อง สมการ และการแก้สมการ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 สูงกว่าก่อนการใช้ชุดแบบฝึกทักษะพัฒนาผลสัมฤทธิ์การเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้ คณิตศาสตร์เรื่อง สมการ และการแก้สมการ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ระดับความสนใจของนักเรียนที่มีต่อการเรียนโดยใช้แบบฝึกทักษะพัฒนาผลสัมฤทธิ์การเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้ คณิตศาสตร์เรื่อง สมการ และ การแก้สมการ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 มีความสนใจอยู่ในระดับมาก

การพัฒนาชุดการสอน เรื่อง การวิเคราะห์ข้อมูลเบื้องต้น กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ รายวิชาคณิตศาสตร์เพิ่มเติม รหัสวิชา ค 43201

2009-11-14T07:42:00.000-08:00

บทคัดย่อ

ชื่อเรื่องงานวิจัย: การพัฒนาชุดการสอน เรื่อง การวิเคราะห์ข้อมูลเบื้องต้น กลุ่มสาระการเรียนรู้

คณิตศาสตร์ รายวิชาคณิตศาสตร์เพิ่มเติม รหัสวิชา ค 43201 ของนักเรียนชั้นมัธยม

                            ศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนผักไหมวิทยานุกูล สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาศรีสะเกษ เขต 2
ชื่อผู้วิจัย       : นางสาวปรีดาภรณ์ จันทร์สว่าง
ปีการศึกษา         : 2551

   การ วิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ คือ

1) เพื่อสร้างชุดการสอนรายวิชาคณิตศาสตร์เพิ่มเติม รหัสวิชา ค 43201 เรื่อง การวิเคราะห์ข้อมูลเบื้องต้น

2) เพื่อหาประสิทธิภาพชุดการสอน รายวิชาคณิตศาสตร์เพิ่มเติม รหัสวิชา ค 43201 เรื่อง การวิเคราะห์ข้อมูลเบื้องต้น

3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่เรียนโดยใช้ชุดการสอน รายวิชา ค 43201 เรื่อง การวิเคราะห์ข้อมูลเบื้องต้น
เครื่องมือในการวิจัย ครั้งนี้ ประกอบด้วย ชุดการสอนประเภทศูนย์การเรียน และแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ซึ่งมีการตรวจสอบคุณภาพของชุดการสอนมีประสิทธิภาพตามเกณฑ์มาตรฐาน 75/75
การ ดำเนินการวิจัย ประกอบด้วย 3 ขั้นตอน คือ

1) การทดลองขั้นหนึ่งต่อหนึ่ง

2) การทดลองขั้นกลุ่มเล็ก

3) การทดลองขั้นกลุ่มใหญ่ เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 62 คน เพื่อนำมาหาประสิทธิภาพ หลังจากนั้นจึงนำชุดการสอนมาทดลองใช้กับกลุ่มตัวอย่างในการทดลองครั้งนี้ ซึ่งเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6/1 จำนวน 32 คน การเลือกกลุ่มตัวอย่างใช้วิธีการสุ่มอย่างง่าย โดยวิธีจับฉลาก เมื่อทดลองเสร็จแล้ว นำคะแนนก่อนเรียนและหลังเรียนมาเปรียบเทียบความแตกต่าง
ผลการวิจัยพบ ว่า

1) ชุดการสอนรายวิชาคณิตศาสตร์เพิ่มเติม รหัสวิชา ค 43201 เรื่อง การวิเคราะห์ข้อมูลเบื้องต้น ที่ใช้กับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนผักไหมวิทยานุกูล มีประสิทธิภาพ 82.33/83.50 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐาน 75/75

2) นักเรียนที่เรียนโดยใช้ชุดการสอน มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ทีระดับ .05

รายงานการใช้สื่อการเรียนรู้ด้วยโปรแกรม The Geometer’s Sketchpadในการสร้างความคิดรวบยอดทางคณิตศาสตร์ เรื่องพาราโบลา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3

2009-11-14T07:40:00.000-08:00

ชื่อเรื่อง รายงานการใช้สื่อการเรียนรู้ด้วยโปรแกรม The Geometer’s Sketchpad

ในการสร้างความคิดรวบยอดทางคณิตศาสตร์ เรื่องพาราโบลา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3

โรงเรียนพระปฐมวิทยาลัย จังหวัดนครปฐม
ชื่อผู้รายงาน นายพีระพงศ์ สิรสุนทร
ปีที่รายงาน 2550

บทคัดย่อ

การรายงานครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างและหาประสิทธิภาพสื่อการเรียนรู้ด้วยโปรแกรม The Geometer’s Sketchpad ในการสร้างความคิดรวบยอดทางคณิตศาสตร์ เรื่องพาราโบลา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน และศึกษาความคิดเห็นของนักเรียนต่อการใช้สื่อการเรียนรู้

กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 แผนการเรียนวิทยาศาสตร์- คณิตศาสตร์ โรงเรียนพระปฐมวิทยาลัย จังหวัดนครปฐม ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2550 โดยให้นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3/1 เรียนรวมทั้งสิ้น 59 คน เครื่องมือที่ใช้ในการรายงานได้แก่ สื่อการเรียนรู้ด้วยโปรแกรม The Geometer’s Sketchpad ในการสร้างความคิดรวบยอดทางคณิตศาสตร์ เรื่องพาราโบลา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 แบบทดสอบวัดความคิดรวบยอดทางคณิตศาสตร์ เรื่องพาราโบลา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จำนวน 20 ข้อ เป็นแบบอัตนัย จำนวน 10 ข้อ และแบบปรนัยจำนวน 10 ข้อแบบสอบถามความคิดเห็นของนักเรียนจากการใช้สื่อการเรียนรู้การเก็บรวบรวมข้อมูลโดยทำแบบทดสอบวัดความคิดรวบยอด และแบบสอบถามความคิดเห็น

หลังจากเรียน เรื่องพาราโบลา โดยใช้สื่อการเรียนรู้ด้วยโปรแกรม The Geometer’s Sketchpad

วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าที

ผลการรายงานพบว่า

1)สื่อการเรียนรู้ด้วยโปรแกรม The Geometer’s Sketchpad ในการสร้างความคิดรวบยอดทางคณิตศาสตร์เรื่องพาราโบลา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 มีประสิทธิภาพ 84.58/82.41

สูงกว่าเกณฑ์ 70/70 ที่กำหนดไว้

2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องพาราโบลา ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3

หลังจากการเรียนโดยใช้สื่อการเรียนรู้ด้วยโปรแกรม The Geometer’s Sketchpad ในการสร้างความคิดรวบยอดทางคณิตศาสตร์ หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05

3) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนจากการทำแบบทดสอบหลังการเรียน โดยใช้สื่อการเรียนรู้ด้วยโปรแกรม The Geometer’s Sketchpad ในการสร้างความคิดรวบยอดทางคณิตศาสตร์ เรื่องพาราโบลา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 สูงกว่าเกณฑ์ 70% อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05

4)ความคิดเห็นของนักเรียนต่อการใช้สื่อการเรียนรู้ด้วยโปรแกรม The Geometer’s Sketchpad ในการสร้างความคิดรวบยอดทางคณิตศาสตร์ เรื่องพาราโบลา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ในภาพรวมอยู่ในระดับดีมาก

รายงานผลการพัฒนาหนังสือส่งเสริมการอ่าน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2

2009-11-14T07:31:00.000-08:00

บทคัดย่อ

หัวข้อวิจัย รายงานผลการพัฒนาหนังสือส่งเสริมการอ่าน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2

โรงเรียนวัดวังสวัสดี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษานครสวรรค์ เขต 1

ผู้วิจัย ปรารถนา เหมือนเตย

ปีการศึกษา 2551

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อสร้างและพัฒนาหนังสือส่งเสริมการอ่านสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 จำนวน 5 เล่ม เพื่อหาประสิทธิภาพของหนังสือส่งเสริมการอ่าน จำนวน 5 เล่ม โดยเปรียบเทียบกับเกณฑ์มาตรฐาน 80/80 เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ระหว่างคะแนนก่อนเรียนและหลังเรียน โดยใช้หนังสือส่องเสริมการอ่าน เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการใช้หนังสือส่งเสริมการอ่าน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ซึ่ง กำลังเรียนอยู่ในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2551 โรงเรียนวัดวังสวัสดี จำนวน 4 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา คือ หนังสือส่งเสริมการอ่าน แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และแบบสำรวจความพึงพอใจของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์โดยหาค่าเฉลี่ยค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าร้อยละเปรียบเทียบกับเกณฑ์มาตรฐาน 80/80 และหาค่าผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนแบบแผนการทดลองโดยใช้กลุ่มเดียวทดสอบก่อน - หลัง (One - Group Pretest- Posttest Design) (t-test) วิเคราะห์ด้วยระบบคอมพิวเตอร์โปรแกรม SPSS for Windows

ผลการศึกษาพบว่า

ด้านประสิทธิภาพของหนังสือส่งเสริมการอ่าน กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทยที่ผู้รายงานสร้างขึ้น ผลการศึกษาพบว่ามีประสิทธิภาพ 87.20/94.00 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่ตั้งไว้ที่ระดับ 80/80

ด้าน ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้หนังสือส่งเสริมการอ่าน กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน โดยหลังเรียนนักเรียนได้คะแนนเฉลี่ย เท่ากับ 23.50 เมื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยการทดสอบค่าที (t - test) พบว่า มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .05 ซึ่งเป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้ อาจเป็นเพราะผู้รายงานมีการวางแผนมุ่งเน้น การ เรียนการสอนโดยยืดผู้เรียนเป็นสำคัญ จึงสร้างหนังสือส่งเสริมการอ่านให้เกิดความน่าสนใจตั้งแต่รูปเล่มจนถึงภาพ ประกอบเนื้อหาสีสันสวยงามน่าอ่าน และคอยเอาใจใส่แนะนำส่งเสริมให้นักเรียนรู้จักเรียนรู้ด้วยตน

ด้านความ พึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อหนังสือส่งเสริมการอ่านพบว่า นักเรียนมีความพึงพอใจที่มีต่อหนังสือส่งเสริมการอ่าน อยู่ในระดับดีมากทุกข้อ ซึ่งเป็นไปตามสมมติฐาน

การศึกษาการใช้ชุดการสอนเพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้ เรื่องประชาธิปไตยในพระพุทธศาสนา

2009-10-23T09:57:00.001-07:00

บทคัดย่อ

ชื่อเรื่อง การศึกษาการใช้ชุดการสอนเพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้ เรื่องประชาธิปไตย

ในพระพุทธศาสนา

ชื่อผู้วิจัย นางสุกัลยา เสือจำศิลป์

โรงเรียน บางไทรวิทยา อำเภอบางไทร

ประเภทผลงาน วิจัยในชั้นเรียน

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างและหาประสิทธิภาพของการใช้ชุดการสอน โดยการโดยเปรียบเทียบกับเกณฑ์ 80 :80 และศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความคิดเห็นของนักเรียนต่อการจัดกระบวนการเรียนรู้โดยใช้ชุดการสอนเรื่องประชาธิปไตยในพระพุทธศาสนา ประชากรในการวิจัยครั้งนี้ เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5/1 ที่เรียนวิชา ส 42101 สังคมศึกษาศาสนาและวัฒนธรรม ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2547 ของโรงเรียนบางไทรวิทยา อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จำนวน 25 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ ชุดการสอนเรื่องประชาธิปไตยในพระพุทธศาสนา แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม จำนวน 30 ข้อ แบบสอบถามความคิดเห็นของนักเรียนที่มีต่อการจัดกระบวนการเรียนรู้โดยใช้ชุดการสอน จำนวน 5 ข้อ การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลอง โดยมีแบบแผนการวิจัย One – Group Pretest Posttest Design สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที (t-test) แบบ Dependent Samples

ผลการวิจัยพบว่า การใช้ชุดการสอนในการพัฒนาทักษะการเรียนรูเรื่องประชาธิปไตยในพระพุทธศาสนา ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5/1 มีประสิทธิภาพของกระบวนการต่อประสิทธิภาพของผลลัพธ์โดยรวม เป็น 88.13 : 83.20 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ และพบว่านักเรียนมีคะแนนความก้าวหน้าสูงเกินกว่าร้อยละ 15 ของคะแนนเต็มทุกคน โดยมีผลสัมฤทธิ์หลังเรียนสูงกว่าก่อนการเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.1 นอกจากนี้ยังพบว่านักเรียนส่วนมากมีความคิดเห็นต่อการใช้ชุดการสอนอยู่ในระดับมากที่สุด ( X = 4.59, SD. = 0.34 ) ในทุกรายการที่ประเมิน

รายงานพัฒนาการเรียนการสอนสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3

2009-10-23T09:51:00.001-07:00

บทคัดย่อ

ชื่อเรื่อง รายงานพัฒนาการเรียนการสอนสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม

ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3

ชื่อผู้วิจัย นางเบญจมาศ ดำเนิน

โรงเรียน วัดนาคสโมสร(โบราณญาณบำรุง) อำเภอบางไทร

ประเภทผลงาน วิจัยเต็มรูปแบบ (5 บท)

วัตถุประสงค์

1. เพื่อยกระดับมาตรฐานการเรียนการสอนวิชาสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม

ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ให้สูงขึ้นใกล้เคียงกับค่าเฉลี่ยระดับชาติ

2. เพื่อแสวงหาวิธีการจัดกิจกรรมที่เหมาะสมในการพัฒนาการเรียนการสอน

สังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม

วิธีดำเนินการวิจัย 1. วิเคราะห์ปัญหาการเรียนการสอนโดยใช้กระบวนการคิดวิเคราะห์ สังเคราะห์

2. จัดกิจกรรมค่ายวิชาการนอกเวลาปกติวันละ 3 ชั่วโมง

3. จัดทำแบบฝึกหัด

4. จัดหาสื่อผสมเช่น เกม สถานการณ์จำลอง

5. ศึกษา ค้นคว้า ข้อมูล และหรือ สืบค้น จากคอมพิวเตอร์

ประชากร นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2547 โรงเรียนวัดนาคสโมสรฯระยะเวลา ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ถึงเดือน ธันวาคม 2547

สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการวิจัย จากการจัดกิจกรรมพัฒนาการเรียนการสอนเพื่อยกระดับมาตรฐานการเรียนการสอนวิชาสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 เพื่อให้ค่า (NT) สูงขึ้น และ เพื่อแสวงหาวิธีการจัดกิจกรรมการเรียนที่เหมาะสมในการพัฒนาการเรียนวิชาสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรมโดยใช้แบบฝึกหัด สื่อผสม และสถานการณ์จำลอง มาสอนนักเรียนนอกเวลาเรียน ตั้งแต่ เดือนพฤศจิกายน ถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2547 ผลการการจัดกิจกรรมพัฒนาคุณภาพสามารถพัฒนา การเรียนการสอนให้มีผลสัมฤทธิ์ดีขึ้น ตามหลักการและวิธีคิดที่ใช้การฝึกฝนอย่างหลากหลาย คือมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนดีขึ้นจากปีการศึกษา 2546 ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 29.375 ปีการศึกษา 2547 ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 34.15 พิจารณาความต่างอย่างมีนัยสำคัญเท่ากับ 4.78

วิธีสอนแบบศึกษาด้วยตนเอง ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ปีการศึกษา 2547

2009-10-23T09:49:00.001-07:00

บทคัดย่อ

ชื่อเรื่อง วิธีสอนแบบศึกษาด้วยตนเอง ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ปีการศึกษา 2547

ชื่อผู้วิจัย นางเบญจมาศ ดำเนิน

โรงเรียน วัดนาคสโมสร(โบราณญาณบำรุง) อำเภอบางไทร

ประเภทผลงาน วิจัยในชั้นเรียน

วัตถุประสงค์ 1. เพื่อทราบระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในวิชาสังคมศึกษา

2. เพื่อศึกษาเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3

หลังเรียนวิชา สังคมศึกษาโดยใช้วิธีสอนแบบศึกษาด้วยตนเอง

วิธีการดำเนินการวิจัย 1. ศึกษาหลักสูตร เป้าหมายและผลการเรียนรู้ของวิชาสังคมศึกษา

2. จัดทำแผนการสอนโดยกำหนดให้มีวิธีสอนแบบศึกษาด้วยตนเอง

3. จัดกลุ่มนักเรียนเพื่อเรียนรู้และศึกษาค้นคว้าตามแหล่งเรียนรู้ด้วยตนเอง

4. สร้างแบบทดสอบ

5. จัดทำสื่อเพื่อใช้ในการพัฒนาการเรียนรู้

6. จัดกิจกรรมการเรียนด้วยวิธีสอนแบบศึกษาด้วยตนเอง

7. ทดสอบหลังเรียน

8. วิเคราะห์ผลการการทดสอบ

ประชากร นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนวัดนาคสโมสร ฯ จำนวน 6 คน ชาย 4 คน หญิง 2 คน

ระยะเวลาในการทำวิจัย ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2547

สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการวิจัย ผลการวิเคราะห์ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนจากวิธีสอนแบบศึกษาด้วยตนเองของนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2547 พบว่ามีค่าคะแนนเฉลี่ย 40.384 ซึ่งสูงกว่า ค่าการวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน NT ปีการศึกษา 2546 ที่มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 29.375 กล่าวอย่างมีนัยสำคัญว่าค่าเฉลี่ยสูงขึ้นเท่ากับ 11.009 ซึ่งถือว่าเป็นที่น่าพอใจในระดับหนึ่ง และสมควรที่จะมีวิธีการสอนแบบศึกษาด้วยตนเองอีกต่อไป

การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3

2009-10-23T09:38:00.001-07:00

บทคัดย่อ

เรื่อง การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3

วิชา ส 0210 ประวัติศาสตร์ยุคประชาธิปไตย เรื่อง การเปลี่ยนแปลงการปกครองของไทย

พ.ศ.2475

ชื่อผู้วิจัย นางคนึงนิจ วิภารัตน์

โรงเรียน ผักไห่ “สุทธาประมุข” อำเภอผักไห่

ประเภทผลงาน วิจัยในชั้นเรียน

การวิจัยครั้งนี้ เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ก่อนเรียนและหลังเรียนวิชา ส0210 เรื่องการเปลี่ยนแปลงการปกครองของไทย พ.ศ.2475) โดยใช้ วิธีสอนแบบแบ่งกลุ่มทำงาน

กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ ได้แก่ นักเรียนชั้น ม.3/1 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2546 โรงเรียนผักไห่ “สุทธาประมุข” จำนวน 35 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบทดสอบที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น สถิติที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงมาตรฐาน และทดสอบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยด้วย t-test

ผลการวิจัย พบว่า

1. การประเมินผลก่อนเรียนและหลังเรียนด้วยวิธีสอนแบบแบ่งกลุ่มทำงานหลังสอนมีผลทางการเรียนสูงกว่าก่อนเรียน ผลทางสถิติที่ระดับนัยสำคัญ 0.01

2. การประเมินผลหลังเรียนด้วยวิธีสอนแบบแบ่งกลุ่มทำงาน มีค่าการกระจายของคะแนนน้อยกว่า การประเมินผลก่อนเรียน

3. วิธีสอนแบบแบ่งกลุ่มทำงาน เพิ่มผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนให้สูงขึ้นและยังทำให้นักเรียนสามารถบรรลุจุดประสงค์การเรียนได้ในระดับที่ใกล้เคียงกัน